"นางใจ..ในแสงไต้"

"กล่อมนางใจ..ในแสงไต้?"

๐

๐ ธาตุต่างสิ่งไหวคู่อยู่เบื้องหน้า

หนึ่งน้ำตารินไหล-สองไต้เต้น

กระชากใจชายหนึ่งถึงทรุดเอน

ลอบปาดเร้นหยาดชื้น..เฝ้าฝืนมัน

"แค้น"

"แค้น"

อกสะอื้นกลืนช้ำยามเธอพราก

เหลือสิ่งฝากรอยช้ำเธอทำให้

หมดเวลาเรียกร้องต่อรองใจ

จะหันหลังจากไกลโดยไม่ลา

“ ถอย ? “

“ ถอย ? “

คงต้องจบรักร้าวในคราวนี้

ทั้งทั้งที่เพิ่งเริ่มเติมรักได้

ยังมิทันเดินก้าวเข้าทางใจ

เธอก็ลาหน้าไกลไม่ใยดี

~ เมื่อฉันเป็นแมลงเม่า แล้วเขาเป็นดอกไม้ไฟ ~

~ เมื่อฉันเป็นแมลงเม่า  แล้วเขาเป็นดอกไม้ไฟ ~



ประกายพรึกหวามไหวใจประทับ
เปลวประดับแสงสีที่สรรสร้าง
ประดุจรวงดวงไฟใครจับวาง
แห่งแจกันฟ้ากว้างหรืออย่างไร

“เมื่อเวร..(กรรม)..กำชัยชนะ”

“เมื่อเวร..(กรรม)..กำชัยชนะ”

๑

ถึงสหาย..

เจ้าเดียวดายโดดเดี่ยวเปลี่ยวดวงจิต

ร้างมิ่งมิตรชิดใกล้คล้ายเขาหนี

อดีตเก่าความหลังครั้งก่อนนี้

เคยอยู่ดีเพียงใดในวันวาน

~ คิดถึงฉัน..คนนี้ที่หนึ่ง..นะ ~

 

~ คิดถึงฉัน..คนนี้ที่หนึ่ง..นะ ~

 

เห็นเธอเหงาเศร้าหนักเพราะรักล่ม

เห็นเธอขมตรมเหน็บเจ็บสะอื้น

คือเหตุผลคนจากรักกล้ำกลืน

ทุกข์ขมขื่นฝืนช้ำย่ำใจเธอ

"บ่วง"

 

"บ่วง" 

เมื่อรักพรากจากลาน้ำตาหลั่ง

ความเครียดคลั่งพังทลายไร้เหตุผล

ร้างมักเจ็บเหน็บแค้นแขวนทุกข์ทน

บี้ปี้ป่นรนกรรมกระหน่ำตัว

"“ไม่อยากเป็นนางเอก”"

 

"“ไม่อยากเป็นนางเอก”"

ได้แต่จ้องมองเงาเขาตลอด

ด้วยรักจอดบอดตาล้าเสมอ

เก็บรู้สึกลึกในใคร่บอกเธอ

เฝ้าละเมอเพ้อนั่นแต่ฉันกลัว

@ รักที่เธอออกแบบ @

 

@ รักที่เธอออกแบบ  @

เหมือนเป็นเกมสักอย่างบนทางรัก

ที่เธอปักกฎบอกออกแบบไว้

ต้องเผชิญเดินหาความปราชัย

ทั้งที่ใจพึ่งเริ่มประเดิมลอง

คนปากแข็ง”

“คนปากแข็ง”

 

เห็นเต็มตาว่าใครใกล้เธอแล้ว

ยึดครองแนวหัวใจให้แปรผัน

ถามกี่ครั้งคำตอบมอบยืนยัน

รับประกันรักไว้ไม่แน่นอน

" นิรมิตอธิษฐาน "

" นิรมิตอธิษฐาน "

บรรจงเก็บดาวดวงบนห้วงหาว

น้ำค้างพราวประภัสจำรัสศรี

ดลขอพรประสงค์องค์ภูมี

ให้สมหวังครั้งนี้ที่ดวงมาน

" ระหว่างทางแห่งฝัน "

" ระหว่างทางแห่งฝัน "

จุดเริ่มต้นแสงทอก่อรากฝัน

จุดประกายเปลี่ยนวันอันสดใส

จุดทอแสงแห่งรักจากภายใน

ทอแสงไปปลายฝันประชันกาล

" หนึ่งสมองสองมือ..ก็คือเรา"

" หนึ่งสมองสองมือ..ก็คือเรา" 

หนึ่งสมองสองมือยื้อถึงขา

ทั้งกายาและใจไม่อวดเบ่ง

บัดตั้งสู้ขวากหนามตามละเลง

ที่ข่มเหงชะตากรรมก็ทำไป

" โปรโมชั่นห้องใจ "

" โปรโมชั่นห้องใจ "

เธอแจ้งข่าวเปิดห้องจองใจใหม่

เห็นทีว่าช้าไปเพราะใจถอน

ออกจากห้องนี้ไปใจแรมรอน

คำเธอหลอนลวงไว้ใจระบม   

" สมองไม่ว่าง "

" สมองไม่ว่าง "

ไยหัวใจไม่ว่างพึ่งอ้างบอก

ปล่อยให้เราเบียดตรอกซอกใจขวาง

หาที่นอนหมอนใจเอาไปวาง

แต่ตรงกลางหัวใจใครเขาจอง

"ฤา คู่ควรบุปผา"

"ฤา คู่ควรบุปผา"

อยากจะเอื้อมมือรองต้องกฤษณา

จากมือหนึ่งส่งมาน้ำตาเอ่อ

ระคนเศร้ารำพันของการเจอ

กลับเสนอความช้ำที่ตามมา